Hispage :: Online Bibles :: Many translations in many languages

¹ En Jezus antwoordde en sprak wederom in gelijkenissen tot hen en zeide:	¹ En Jezus, antwoordende, sprak tot hen wederom door gelijkenissen, zeggende:	¹ En Jezus antwoordde en sprak opnieuw tot hen door gelijkenissen, en zei:
² Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een koning, die voor zijn zoon een bruiloft aanrichtte.	² Het Koninkrijk der hemelen is gelijk een zeker koning, die zijn zoon een bruiloft bereid had;	² Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een zeker koning die voor zijn zoon een bruiloft bereid had,
³ En hij zond zijn slaven uit om de ter bruiloft genodigden te roepen, doch zij wilden niet komen.	³ En zond zijn dienstknechten uit, om de genoden ter bruiloft te roepen; en zij wilden niet komen.	³ en hij stuurde zijn slaven eropuit om de genodigden voor de bruiloft te roepen. Maar zij wilden niet komen.
⁴ Wederom zond hij andere slaven uit, met de boodschap: Zegt de genodigden: Zie, ik heb mijn maaltijd bereid, mijn ossen en gemeste beesten zijn geslacht en alles is gereed; komt tot de bruiloft.	⁴ Wederom zond hij andere dienstknechten uit, zeggende: Zegt den genoden: Ziet, ik heb mijn middagmaal bereid; mijn ossen, en de gemeste [beesten] zijn geslacht, en alle dingen zijn gereed; komt tot de bruiloft.	⁴ Opnieuw stuurde hij slaven eropuit, andere, en hij zei: Zeg tegen de genodigden: Zie, ik heb mijn middagmaal gereedgemaakt; mijn ossen en de gemeste beesten zijn geslacht, en alle dingen zijn gereed. Kom naar de bruiloft.
⁵ Maar zij sloegen er geen acht op en gingen heen, de een naar zijn akker, de ander naar zijn zaken.	⁵ Maar zij, [zulks] niet achtende, zijn heengegaan, deze tot zijn akker, gene tot zijn koopmanschap.	⁵ Maar zij sloegen er geen acht op en gingen weg, de één naar zijn akker, de ander naar zijn zaken.
⁶ De overigen grepen zijn slaven, en zij mishandelden en doodden hen.	⁶ En de anderen grepen zijn dienstknechten, deden [hun] smaadheid aan, en doodden hen.	⁶ En de anderen grepen zijn slaven, behandelden hen smadelijk en doodden hen.
⁷ En de koning werd toornig, en hij zond zijn legers uit en verdelgde die moordenaars en stak hun stad in brand.	⁷ Als nu de koning [dat] hoorde, werd hij toornig, en zijn krijgsheiren zendende, heeft die doodslagers vernield, en hun stad in brand gestoken.	⁷ Toen de koning dat hoorde, werd hij boos. En hij stuurde zijn legers, bracht die moordenaars om en stak hun stad in brand.
⁸ Toen zeide hij tot zijn slaven: De bruiloft is wel gereed, maar de genodigden waren het niet waard.	⁸ Toen zeide hij tot zijn dienstknechten: De bruiloft is wel bereid, doch de genoden waren het niet waardig.	⁸ Toen zei hij tegen zijn slaven: De bruiloft is wel bereid, maar de genodigden waren het niet waard.
⁹ Gaat daarom naar de kruispunten der wegen en nodigt allen, die gij aantreft tot de bruiloft.	⁹ Daarom gaat op de uitgangen der wegen, en zovelen als gij er zult vinden, roept ze tot de bruiloft.	⁹ Ga daarom naar de kruispunten van de landwegen en nodig er voor de bruiloft zovelen uit als u er maar zult vinden.
¹⁰ En die slaven gingen naar de wegen en verzamelden allen, die zij aantroffen, zowel slechten als goeden. En de bruiloftszaal werd vol met hen, die aanlagen.	¹⁰ En dezelve dienstknechten, uitgaande op de wegen, vergaderden allen, die zij vonden, beiden kwaden en goeden; en de bruiloft werd vervuld met aanzittende [gasten].	¹⁰ En die slaven gingen naar de wegen, verzamelden allen die zij vonden, zowel slechte als goede mensen; en de bruiloftszaal werd gevuld met gasten.
¹¹ Toen de koning binnentrad om hen, die aanlagen, te overzien, zag hij daar iemand, die geen bruiloftskleed aanhad.	¹¹ En als de koning ingegaan was, om de aanzittende [gasten] te overzien, zag hij aldaar een mens, niet gekleed [zijnde] met een bruiloftskleed;	¹¹ Toen de koning naar binnen was gegaan om de gasten te overzien, zag hij daar iemand die niet gekleed was in bruiloftskleding.
¹² En hij zeide tot hem: Vriend, hoe zijt gij hier gekomen zonder bruiloftskleed? En hij verstomde.	¹² En zeide tot hem: Vriend! hoe zijt gij hier ingekomen, geen bruiloftskleed [aan] hebbende? En hij verstomde.	¹² En hij zei tegen hem: Vriend, hoe bent u hier binnengekomen terwijl u geen bruiloftskleding aan hebt? En hij zweeg.
¹³ Toen zeide de koning tot de bedienden: Bindt hem aan handen en voeten en werpt hem uit in de buitenste duisternis; daar zal het geween zijn en het tandengeknars.	¹³ Toen zeide de koning tot de dienaars: Bindt zijn handen en voeten, neemt hem weg, en werpt [hem] uit in de buitenste duisternis; daar zal zijn wening en knersing der tanden.	¹³ Toen zei de koning tegen de dienaars: Bind hem aan handen en voeten, neem hem mee en werp hem uit in de buitenste duisternis; daar zal gejammer zijn en tandengeknars.
¹⁴ Want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.	¹⁴ Want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.	¹⁴ Want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.
¹⁵ Toen gingen de Farizeeen heen en beraadslaagden, hoe zij Hem in een strikvraag konden vangen.	¹⁵ Toen gingen de Farizeen heen, en hielden te zamen raad, hoe zij Hem verstrikken zouden in [Zijn] rede.	¹⁵ Toen gingen de Farizeeën weg en beraadslaagden hoe zij Hem op Zijn woorden konden vangen.
¹⁶ En zij zonden tot Hem hun leerlingen, met de Herodianen, die zeiden: Meester, wij weten, dat Gij waarachtig zijt en de weg Gods in waarheid leert en dat Gij U aan niemand stoort; want Gij ziet de mensen niet naar de ogen.	¹⁶ En zij zonden uit tot Hem hun discipelen, met de Herodianen, zeggende: Meester! wij weten, dat Gij waarachtig zijt, en den weg Gods in der waarheid leert, en naar niemand vraagt; want Gij ziet den persoon der mensen niet aan;	¹⁶ En zij stuurden hun discipelen naar Hem toe, met de Herodianen, en zeiden: Meester, wij weten dat U waarachtig bent en de weg van God in waarheid onderwijst en Zich door niemand laat beïnvloeden, want U ziet de persoon van de mensen niet aan.
¹⁷ Zeg ons dan, wat dunkt U? Is het geoorloofd de keizer belasting te betalen of niet?	¹⁷ Zeg ons dan: wat dunkt U? Is het geoorloofd, den keizer schatting te geven of niet?	¹⁷ Zeg ons dan: Wat denkt U? Is het geoorloofd de keizer belasting te betalen of niet?
¹⁸ Doch Jezus doorzag hun valsheid en zeide: Wat verzoekt gij Mij, huichelaars?	¹⁸ Maar Jezus, bekennende hun boosheid, zeide:	¹⁸ Maar Jezus, die hun boosaardigheid kende, zei:
¹⁹ Toont Mij het geldstuk voor de belasting. Zij brachten Hem een schelling.	¹⁹ Gij geveinsden, wat verzoekt gij Mij? Toont Mij de schattingpenning. En zij brachten Hem een penning.	¹⁹ Huichelaars, waarom verzoekt u Mij? Toon Mij de belastingmunt. En zij brachten Hem een penning.
²⁰ En Hij zeide tot hen: Wiens beeldenaar en opschrift is dit?	²⁰ En Hij zeide tot hen: Wiens is dit beeld en het opschrift?	²⁰ En Hij zei tegen hen: Van wie is deze afbeelding en het opschrift?
²¹ Zij zeiden: Van de keizer. Toen zeide Hij tot hen: Geeft dan de keizer wat des keizers is, en Gode wat Gods is.	²¹ Zij zeiden tot Hem: Des keizers. Toen zeide Hij tot hen: Geeft dan den keizer, dat des keizers is, en Gode, dat Gods is.	²¹ Zij zeiden tegen Hem: Van de keizer. Toen zei Hij tegen hen: Geef dan aan de keizer wat van de keizer is, en aan God wat van God is.
²² Toen zij dit hoorden, verwonderden zij zich en zij lieten Hem verder ongemoeid en gingen weg.	²² En zij, dit horende, verwonderden zich, en Hem verlatende, zijn zij weggegaan.	²² En toen zij dit hoorden, verwonderden zij zich; en zij verlieten Hem en gingen weg.
²³ Op die dag kwamen enige Sadduceeen tot Hem, die beweren, dat er geen opstanding is, en zij ondervroegen Hem,	²³ Te dienzelfden dage kwamen tot Hem de Sadduceen, die zeggen, dat er geen opstanding is, en vraagden Hem.	²³ Op die dag kwamen er Sadduceeën naar Hem toe, die zeggen dat er geen opstanding is, en zij vroegen Hem:
²⁴ En zij zeiden: Meester, Mozes heeft gezegd, indien iemand sterft zonder kinderen, zal zijn broeder diens vrouw trouwen en voor zijn broeder nakomelingschap verwekken.	²⁴ Zeggende: Meester! Mozes heeft gezegd: Indien iemand sterft, geen kinderen hebbende, zo zal zijn broeder deszelfs vrouw trouwen, en zijn broeder zaad verwekken.	²⁴ Meester, Mozes heeft gezegd: Als er iemand sterft die geen kinderen heeft, dan moet zijn broer diens vrouw trouwen en voor zijn broer nageslacht verwekken.
²⁵ Nu waren er bij ons zeven broeders. En de eerste huwde en stierf daarop, en daar hij geen nakomelingschap had, liet hij zijn vrouw na aan zijn broeder.	²⁵ Nu waren er bij ons zeven broeders; en de eerste, [een] [vrouw] getrouwd hebbende, stierf; en dewijl hij geen zaad had, zo liet hij zijn vrouw voor zijn broeder.	²⁵ Nu waren er bij ons zeven broers; en de eerste trouwde en stierf; en omdat hij geen nageslacht had, liet hij zijn vrouw na aan zijn broer.
²⁶ Eveneens de tweede en de derde tot de zevende toe.	²⁶ Desgelijks ook de tweede, en de derde, tot den zevende toe.	²⁶ Zo ook de tweede en de derde, tot de zevende toe.
²⁷ Het laatst van allen stierf de vrouw.	²⁷ Ten laatste na allen, is ook de vrouw gestorven.	²⁷ Ten slotte stierf na allen ook de vrouw.
²⁸ Van wie van de zeven zal zij dan in de opstanding de vrouw zijn? Want allen hebben haar tot vrouw gehad.	²⁸ In de opstanding dan, wiens vrouw zal zij wezen van die zeven, want zij hebben ze allen gehad?	²⁸ In de opstanding dan, van wie van die zeven zal zij de vrouw zijn? Want zij hebben haar allen als vrouw gehad.
²⁹ Jezus antwoordde en zeide tot hen: Gij dwaalt, want gij kent de Schriften niet noch de kracht Gods.	²⁹ Maar Jezus antwoordde en zeide tot hen: Gij dwaalt, niet wetende de Schriften, noch de kracht Gods.	²⁹ Maar Jezus antwoordde en zei tegen hen: U dwaalt, omdat u de Schriften niet kent en ook niet de kracht van God.
³⁰ Immers, in de opstanding huwen zij niet en worden zij niet ten huwelijk genomen, maar zij zijn als engelen in de hemel.	³⁰ Want in de opstanding nemen zij niet ten huwelijk, noch worden ten huwelijk uitgegeven; maar zij zijn als engelen Gods in den hemel.	³⁰ Want in de opstanding nemen ze niet ten huwelijk en worden ze niet ten huwelijk gegeven, maar ze zijn als engelen van God in de hemel.
³¹ Wat nu de opstanding der doden betreft, hebt gij niet gelezen, wat door God tot u gesproken is, toen Hij zeide:	³¹ En wat aangaat de opstanding der doden, hebt gij niet gelezen, hetgeen van God tot ulieden gesproken is, Die daar zegt:	³¹ En wat de opstanding van de doden betreft, hebt u niet gelezen wat door God tot u gesproken is, toen Hij zei:
³² Ik ben de God van Abraham, en de God van Isaak, en de God van Jakob?	³² Ik ben de God Abrahams, en de God Izaks, en de God Jakobs! God is niet een God der doden, maar der levenden.	³² Ik ben de God van Abraham en de God van Izak en de God van Jakob? God is niet een God van doden, maar van levenden.
³³ Hij is niet een God van doden, maar van levenden. En de scharen, die dat hoorden, stonden versteld over zijn leer.	³³ En de scharen, [dit] horende, werden verslagen over Zijn leer.	³³ En toen de menigte dit hoorde, stonden ze versteld van Zijn onderricht.
³⁴ Toen de Farizeeen gehoord hadden, dat Hij de Sadduceeen tot zwijgen had gebracht, kwamen zij bijeen,	³⁴ En den Farizeen, gehoord hebbende, dat Hij den Sadduceen den mond gestopt had, zijn te zamen bijeenvergaderd.	³⁴ Toen de Farizeeën gehoord hadden dat Hij de Sadduceeën de mond gesnoerd had, kwamen zij bijeen.
³⁵ En een van hen, een wetgeleerde, vroeg, om Hem te verzoeken:	³⁵ En een uit hen, [zijnde] een wetgeleerde, heeft gevraagd, Hem verzoekende, en zeggende:	³⁵ En een van hen, een wetgeleerde, vroeg om Hem te verzoeken:
³⁶ Meester, wat is het grote gebod in de wet?	³⁶ Meester! welk is het grote gebod in de wet?	³⁶ Meester, wat is het grote gebod in de wet?
³⁷ Hij zeide tot hem: Gij zult de Here, uw God, liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand.	³⁷ En Jezus zeide tot hem: Gij zult liefhebben den Heere, uw God, met geheel uw hart, en met geheel uw ziel, en met geheel uw verstand.	³⁷ Jezus zei tegen hem: U zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand.
³⁸ Dit is het grote en eerste gebod.	³⁸ Dit is het eerste en het grote gebod.	³⁸ Dit is het eerste en het grote gebod.
³⁹ Het tweede, daaraan gelijk, is: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf.	³⁹ En het tweede aan dit gelijk, [is]: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelven.	³⁹ En het tweede, hieraan gelijk, is: U zult uw naaste liefhebben als uzelf.
⁴⁰ Aan deze twee geboden hangt de ganse wet en de profeten.	⁴⁰ Aan deze twee geboden hangt de ganse wet en de profeten.	⁴⁰ Aan deze twee geboden hangt heel de Wet, en de Profeten.
⁴¹ Toen de Farizeeen bijeen waren, vroeg Jezus hun,	⁴¹ Als nu de Farizeen samenvergaderd waren, vraagde hun Jezus,	⁴¹ Toen de Farizeeën bijeenwaren, vroeg Jezus hun:
⁴² Zeggende: Wat dunkt u van de Christus? Wiens zoon is Hij? Zij zeiden tot Hem: Davids Zoon.	⁴² En zeide: Wat dunkt u van den Christus? Wiens Zoon is Hij? Zij zeiden tot Hem: Davids [Zoon].	⁴² Wat denkt u over de Christus? Wiens Zoon is Hij? Zij zeiden tegen Hem: Davids Zoon.
⁴³ Hij zeide tot hen: Hoe kan David Hem dan door de Geest zijn Here noemen, als hij zegt:	⁴³ Hij zeide tot hen: Hoe noemt Hem dan David, in den Geest, [zijn] Heere? zeggende:	⁴³ Hij zei tegen hen: Hoe kan David Hem dan, in de Geest, zijn Heere noemen, als hij zegt:
⁴⁴ De Here heeft gezegd tot mijn Here: Zet U aan mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden onder uw voeten gelegd heb.	⁴⁴ De Heere heeft gezegd tot Mijn Heere: Zit aan Mijn rechter [hand], totdat Ik Uw vijanden zal gezet hebben tot een voetbank Uwer voeten.	⁴⁴ De Heere heeft gezegd tegen Mijn Heere: Zit aan Mijn rechterhand, totdat Ik Uw vijanden neergelegd heb als een voetbank voor Uw voeten?
⁴⁵ Indien David Hem dus Here noemt, hoe kan Hij dan zijn zoon zijn?	⁴⁵ Indien Hem dan David noemt [zijn] Heere, hoe is Hij zijn Zoon?	⁴⁵ Als David Hem dan zijn Heere noemt, hoe kan Hij dan zijn Zoon zijn?
⁴⁶ En niemand kon Hem daarop iets antwoorden en evenmin durfde iemand van die dag af Hem meer iets vragen.	⁴⁶ En niemand kon Hem een woord antwoorden; noch iemand durfde Hem van dien dag aan [iets] meer vragen.	⁴⁶ En niemand kon Hem een woord antwoorden, en ook durfde niemand Hem vanaf die dag meer iets te vragen.