Hispage :: Online Bibles :: Many translations in many languages

¹ Waarom zijn de tijden niet verborgen voor de Almachtige, terwijl zij die Hem kennen, Zijn dagen niet zien?	¹ Waarom zijn vanwege de Almachtige geen oordeelstijden voorbehouden, en zien zij die Hem kennen, zijn gerichtsdagen niet?	¹ “Why does the Almighty not set times for judgment? Why must those who know him look in vain for such days?
² Er zijn mensen die grenzen aantasten; zij roven een kudde en weiden die.	² Er zijn er, die grensstenen verzetten, die kudden roven en ze weiden.	² There are those who move boundary stones; they pasture flocks they have stolen.
³ De ezel van de wezen drijven ze weg; het rund van een weduwe nemen ze in onderpand.	³ De ezel der wezen voeren zij weg, de koe der weduwe nemen zij te pand;	³ They drive away the orphan’s donkey and take the widow’s ox in pledge.
⁴ Ze duwen de armen van de weg; tezamen verbergen zich de ellendigen van het land.	⁴ De armen dringen zij van de weg, de ellendigen des lands verbergen zich altegader.	⁴ They thrust the needy from the path and force all the poor of the land into hiding.
⁵ Zie, zij zijn wilde ezels in de woestijn, zij trekken uit naar hun werk. Zij zoeken ijverig naar eten, de wildernis is voor hem en voor de kinderen tot voedsel.	⁵ Zie, als wilde ezels in de woestijn gaan zij uit tot hun werk, zoekend naar voedsel; de steppe moet hun het brood voor de kinderen verschaffen.	⁵ Like wild donkeys in the desert, the poor go about their labor of foraging food; the wasteland provides food for their children.
⁶ Op het veld oogsten zij zijn voer, en de wijngaard van de goddeloze lezen zij af.	⁶ In het veld halen zij zich voeder en de wijngaard van de goddeloze lezen zij af.	⁶ They gather fodder in the fields and glean in the vineyards of the wicked.
⁷ De naakte laten zij overnachten zonder kleding, terwijl hij geen bedekking heeft tegen de kou.	⁷ Naakt overnachten zij, bij gebrek aan kleding, zij hebben geen dekking tegen de koude;	⁷ Lacking clothes, they spend the night naked; they have nothing to cover themselves in the cold.
⁸ Zij worden nat door een stortvloed van de bergen, en zonder een toevluchtsoord klampen zij zich vast aan een rots.	⁸ Van de stortregen der bergen worden zij doornat, en bij gebrek aan een schuilplaats drukken zij zich vast tegen de rots.	⁸ They are drenched by mountain rains and hug the rocks for lack of shelter.
⁹ Zij rukken een weeskind van de borst, en van een ellendige nemen zij onderpand.	⁹ Er zijn er, die de wees van de moederborst roven en tegen de ellendige gewelddadig handelen.	⁹ The fatherless child is snatched from the breast; the infant of the poor is seized for a debt.
¹⁰ Naakt lopen zij rond, zonder kleding, en hongerig dragen zij schoven.	¹⁰ Naakt lopen dezen rond, bij gebrek aan kleding, en zelf hongerend, dragen zij schoven;	¹⁰ Lacking clothes, they go about naked; they carry the sheaves, but still go hungry.
¹¹ Tussen hun muren persen zij olie uit, treden de perskuipen, en hebben dorst.	¹¹ Tussen twee terrassen persen zij olie en treden de perskuipen, terwijl zij versmachten van dorst.	¹¹ They crush olives among the terraces; they tread the winepresses, yet suffer thirst.
¹² Vanuit de stad kermen mensen, en de ziel van de dodelijk gewonden schreeuwt het uit; toch beschikt God niets ongerijmds.	¹² Uit de stad stijgt het gekerm van stervenden op en roept de ziel van gewonden om hulp, doch God slaat geen acht op het gebed.	¹² The groans of the dying rise from the city, and the souls of the wounded cry out for help. But God charges no one with wrongdoing.
¹³ Zij zijn bij hen die het licht weerstaan; zij kennen Zijn wegen niet, en blijven niet op Zijn paden.	¹³ Anderen behoren tot de vijanden van het licht, zij kennen zijn wegen niet en blijven niet op zijn paden.	¹³ “There are those who rebel against the light, who do not know its ways or stay in its paths.
¹⁴ Vóór het licht staat de moordenaar op, hij doodt de ellendige en arme; en 's nachts is hij als een dief.	¹⁴ Tegen het daglicht maakt de moordenaar zich op en doodt de ellendige en de arme, en des nachts is hij een dief gelijk.	¹⁴ When daylight is gone, the murderer rises up, kills the poor and needy, and in the night steals forth like a thief.
¹⁵ Het oog van de overspeler wacht op de schemering; hij zegt: Geen oog mag mij waarnemen; en hij doet een masker voor zijn gezicht.	¹⁵ Het oog van de overspeler wacht op de schemering, denkende: Geen oog mag mij zien; en hij legt een bedekking op zijn gezicht.	¹⁵ The eye of the adulterer watches for dusk; he thinks, ‘No eye will see me,’ and he keeps his face concealed.
¹⁶ In de duisternis dringt hij door in de huizen. Overdag sluiten zij zichzelf op; zij willen niets weten van het licht.	¹⁶ In het duister dringt men de huizen binnen; overdag sluiten zij zich op, zij willen niets weten van het daglicht;	¹⁶ In the dark, thieves break into houses, but by day they shut themselves in; they want nothing to do with the light.
¹⁷ Ja, de schaduw van de dood is voor hen allen als de morgen, want men kent de verschrikkingen van de schaduw van de dood.	¹⁷ Want voor hen tezamen is diepe duisternis als morgenstond, daar zij met de verschrikkingen der diepe duisternis vertrouwd zijn.	¹⁷ For all of them, midnight is their morning; they make friends with the terrors of darkness.
¹⁸ Hij is snel op het wateroppervlak; hun deel op de aarde is vervloekt; hij wendt zich niet in de richting van de wijngaarden.	¹⁸ Snel drijven zij voort op het watervlak, vervloekt wordt hun erfdeel in het land, zij slaan de weg naar de wijnbergen niet in.	¹⁸ “Yet they are foam on the surface of the water; their portion of the land is cursed, so that no one goes to the vineyards.
¹⁹ Droogte met hitte roven het sneeuwwater weg; zo doet het graf bij hen die gezondigd hebben.	¹⁹ Droogte en hitte roven het sneeuwwater weg, zo het dodenrijk hen die zondigen.	¹⁹ As heat and drought snatch away the melted snow, so the grave snatches away those who have sinned.
²⁰ Zelfs de baarmoeder vergeet hem, de maden doen zich aan hem te goed, er wordt niet meer aan hem gedacht; het onrecht wordt gebroken als een stuk hout.	²⁰ De moederschoot vergeet hem, de wormen vergasten zich aan hem, aan hem wordt niet meer gedacht, de ongerechtigheid wordt gebroken als een boom.	²⁰ The womb forgets them, the worm feasts on them; the wicked are no longer remembered but are broken like a tree.
²¹ De onvruchtbare, die niet baart, doet hij kwaad, en voor de weduwe doet hij niets goeds.	²¹ Hij die een onvruchtbare, welke niet baart, uitplundert, en aan een weduwe geen gunst bewijst,	²¹ They prey on the barren and childless woman, and to the widow they show no kindness.
²² Ook trekt hij de machtigen neer door zijn kracht; als hij opstaat, is men zijn leven niet zeker.	²² En zelfs sterken voortsleept door zijn kracht; hij staat daar, maar is zijn leven niet zeker.	²² But God drags away the mighty by his power; though they become established, they have no assurance of life.
²³ Doet God hem onbezorgd zijn, dan steunt hij daarop; maar Zijn ogen zijn op hun wegen gericht.	²³ Stelt Hij hem in veiligheid, hij leunt daarop, en zijn ogen zijn op hun wegen gericht.	²³ He may let them rest in a feeling of security, but his eyes are on their ways.
²⁴ Zij zijn een korte tijd verheven, daarna is er niemand van hen meer, zij worden neergedrukt; evenals alle anderen worden zij in het graf gesloten; en zij worden als de top van een aar afgesneden.	²⁴ Een korte tijd verheffen zij zich en zij zijn niet meer, zij zinken ineen en verschrompelen gelijk alles, zij worden afgesneden als de top van een halm.	²⁴ For a little while they are exalted, and then they are gone; they are brought low and gathered up like all others; they are cut off like heads of grain.
²⁵ Is het dan niet zo? Wie kan mij tot een leugenaar maken, en mijn woorden tot niets maken?	²⁵ Indien dit zo niet is, wie durft mij logenstraffen en mijn woord teniet doen?	²⁵ “If this is not so, who can prove me false and reduce my words to nothing?”