Hispage :: Online Bibles :: Many translations in many languages

¹ Na deze dingen kwam het woord van de HEERE tot Abram in een visioen: Wees niet bevreesd, Abram, Ik ben voor u een schild, uw loon zeer groot.	¹ Hierna kwam het woord des Heren tot Abram in een gezicht: Vrees niet, Abram Ik ben uw schild; uw loon zal zeer groot zijn.	¹ After this, the word of the Lord came to Abram in a vision: “Do not be afraid, Abram. I am your shield, your very great reward. ”
² Toen zei Abram: Heere HEERE, wat zult U mij dan geven, aangezien ik kinderloos heenga en de bezitter van mijn huis deze Eliëzer uit Damascus zal zijn?	² En Abram zeide: Here Here, wat zult Gij mij geven, daar ik kinderloos heenga en de bezitter van mijn huis, dat zal deze Damascener Eliezer zijn.	² But Abram said, “Sovereign Lord , what can you give me since I remain childless and the one who will inherit my estate is Eliezer of Damascus?”
³ Verder zei Abram: Zie, mij hebt U geen nageslacht gegeven, en zie, iemand die in mijn huis geboren is, zal mijn erfgenaam zijn.	³ En Abram zeide: Zie, mij hebt Gij geen nakroost gegeven, en nu moet een onderhorige mijn erfgenaam zijn.	³ And Abram said, “You have given me no children; so a servant in my household will be my heir.”
⁴ Maar zie, het woord van de HEERE kwam tot hem: Deze man zal uw erfgenaam niet zijn, maar iemand die uit uw eigen lichaam voortkomt, die zal uw erfgenaam zijn.	⁴ En zie, het woord des Heren kwam tot hem: Deze zal uw erfgenaam niet zijn, maar uw lijfelijke zoon, die zal uw erfgenaam zijn.	⁴ Then the word of the Lord came to him: “This man will not be your heir, but a son who is your own flesh and blood will be your heir.”
⁵ Toen leidde Hij hem naar buiten en zei: Kijk toch naar de hemel en tel de sterren, als u ze kunt tellen. En Hij zei tegen hem: Zo talrijk zal uw nageslacht zijn.	⁵ Toen leidde Hij hem naar buiten, en zeide: Zie toch op naar de hemel en tel de sterren, indien gij ze tellen kunt; en Hij zeide tot hem: Zo zal uw nageslacht zijn.	⁵ He took him outside and said, “Look up at the sky and count the stars—if indeed you can count them.” Then he said to him, “So shall your offspring be.”
⁶ En hij geloofde in de HEERE, en Die rekende hem dat tot gerechtigheid.	⁶ En hij geloofde in de Here, en Hij rekende het hem toe als gerechtigheid.	⁶ Abram believed the Lord , and he credited it to him as righteousness.
⁷ Verder zei Hij tegen hem: Ik ben de HEERE, Die u uit Ur van de Chaldeeën geleid heeft, om u dit land te geven om het in bezit te hebben.	⁷ En Hij zeide tot hem: Ik ben de Here, die u uit Ur der Chaldeeen heb geleid om u dit land in bezit te geven.	⁷ He also said to him, “I am the Lord , who brought you out of Ur of the Chaldeans to give you this land to take possession of it.”
⁸ Hij zei: Heere HEERE, waardoor zal ik weten dat ik het in bezit zal krijgen?	⁸ En hij zeide: Here Here, waaraan zal ik weten, dat ik het bezitten zal?	⁸ But Abram said, “Sovereign Lord , how can I know that I will gain possession of it?”
⁹ Hij zei tegen hem: Haal voor Mij een driejarige jonge koe, een driejarige geit, een driejarige ram, een tortelduif en een jonge duif.	⁹ En Hij zeide tot hem: Haal mij een driejarige jonge koe, een driejarige geit, een driejarige ram, een tortelduif en een jonge duif.	⁹ So the Lord said to him, “Bring me a heifer, a goat and a ram, each three years old, along with a dove and a young pigeon.”
¹⁰ Hij haalde al deze dieren voor Hem, deelde ze doormidden en legde de stukken tegenover elkaar; de vogels deelde hij echter niet.	¹⁰ Hij haalde die alle voor Hem, deelde ze middendoor en legde de stukken tegenover elkander, maar het gevogelte deelde hij niet.	¹⁰ Abram brought all these to him, cut them in two and arranged the halves opposite each other; the birds, however, he did not cut in half.
¹¹ Er kwamen roofvogels op de kadavers af, maar Abram joeg die weg.	¹¹ Toen de roofvogels op de dode dieren neerstreken, joeg Abram ze weg.	¹¹ Then birds of prey came down on the carcasses, but Abram drove them away.
¹² En het gebeurde, toen de zon bijna onderging, dat er een diepe slaap op Abram viel. En zie, een grote, schrikwekkende duisternis viel op hem.	¹² Toen de zon op het punt stond onder te gaan, viel een diepe slaap op Abram. En zie, hem overviel een angstwekkende, dikke duisternis.	¹² As the sun was setting, Abram fell into a deep sleep, and a thick and dreadful darkness came over him.
¹³ Toen zei God tegen Abram: Weet wel dat uw nakomelingen vreemdelingen zullen zijn in een land dat niet van hen is; zij zullen hen dienen en men zal hen vierhonderd jaar onderdrukken.	¹³ En Hij zeide tot Abram: Weet voorzeker, dat uw nakomelingen vreemdelingen zullen zijn in een land, dat het hunne niet is, en dat zij hen dienen zullen, en dat die hen zullen verdrukken, vierhonderd jaar.	¹³ Then the Lord said to him, “Know for certain that for four hundred years your descendants will be strangers in a country not their own and that they will be enslaved and mistreated there.
¹⁴ Maar ook zal Ik over het volk dat zij zullen dienen, rechtspreken en daarna zullen zij met veel bezittingen wegtrekken.	¹⁴ Doch ook het volk, dat zij zullen dienen, zal Ik richten, en daarna zullen zij met grote have uittrekken.	¹⁴ But I will punish the nation they serve as slaves, and afterward they will come out with great possessions.
¹⁵ Maar ú zult in vrede tot uw vaderen heengaan; u zult in goede ouderdom begraven worden.	¹⁵ Maar gij zult in vrede tot uw vaderen gaan; gij zult in hoge ouderdom begraven worden.	¹⁵ You, however, will go to your ancestors in peace and be buried at a good old age.
¹⁶ De vierde generatie zal hier terugkeren, want de maat van de ongerechtigheid van de Amorieten is tot nu toe niet vol.	¹⁶ Het vierde geslacht echter zal hierheen wederkeren, want eerder is de maat van de ongerechtigheid der Amorieten niet vol.	¹⁶ In the fourth generation your descendants will come back here, for the sin of the Amorites has not yet reached its full measure.”
¹⁷ En het gebeurde dat de zon onderging en het donker werd; en zie, er was een rokende oven en een brandende fakkel, die tussen die stukken doorging.	¹⁷ Toen de zon was ondergegaan, en er dikke duisternis was, zie, een rokende oven met een vurige fakkel, welke tussen die stukken doorging.	¹⁷ When the sun had set and darkness had fallen, a smoking firepot with a blazing torch appeared and passed between the pieces.
¹⁸ Op die dag sloot de HEERE een verbond met Abram, en zei: Aan uw nageslacht heb Ik dit land gegeven, van de rivier van Egypte af tot aan de grote rivier, de rivier de Eufraat:	¹⁸ Te dien dage sloot de Here een verbond met Abram, zeggende: Aan uw nageslacht zal Ik dit land geven, van de rivier van Egypte tot de grote rivier, de rivier de Eufraat:	¹⁸ On that day the Lord made a covenant with Abram and said, “To your descendants I give this land, from the Wadi of Egypt to the great river, the Euphrates—
¹⁹ de Kenieten, de Kenezieten, de Kadmonieten,	¹⁹ De Keniet, de Kenizziet, de Kadmoniet,	¹⁹ the land of the Kenites, Kenizzites, Kadmonites,
²⁰ de Hethieten, de Ferezieten, de Refaïeten,	²⁰ De Hethiet, de Perizziet, de Refaieten,	²⁰ Hittites, Perizzites, Rephaites,
²¹ de Amorieten, de Kanaänieten, de Girgasieten en de Jebusieten.	²¹ De Amoriet, de Kanaaniet, de Girgasiet en de Jebusiet.	²¹ Amorites, Canaanites, Girgashites and Jebusites.”